Szkoda czasu na sluchanie takich gniotow , slaby album.

To wszystko idzie w złym kierunku jak ktoś wspomniał na tym albo innym forum, teraz mieszają trance ze wszystkim czym się da... niestety jedynie co wychodzi z tego to materiał na rmfy eski etc. Ostatni album ATB każdy wie jaki jest.... tyDi wg. mnie to samo. Z ostatnich premier dały radę In my opinion Orjena Nilsena (genialny) oraz nie zawiódł bynajmniej mnie DJ Eco - M(you)sic. Na odsłuchu teraz mam Tenishie - Frozen Roads bo byłem zachwycony wcześniej kawałkiem The Ones We Left Behind ale po 2-3 pierwszych utworach już czuję, że to nie będzie taki klimat jak we wspomnianym utworze, ale nie skreślam go bo nie przesłuchałem całego.
Generalnie to coraz więcej wykonawców robi nam chłam z gatunku... Gdzie te utwory jak dawny Shivers, Zocalo które właśnie słucham pisząc tego posta i wiele wiele innych

pzdr.

Nawet tego albumu nie warto wkładać do odtwarzacza , nuda jak cholera ! Same gnioty ! Zawiodłem się ! Kompletne dno .

Najbardziej wyczekiwany album zeszłego lata. Jeden z czołowych już dziś producentów armii Armady wydaje drugi w karierze longplay. Emo-okładka i dziwne tytuły to wszystko co o nim do tej pory wiedziałem; słuchałem wcześniej sampli, ale wyleciały mi z głowy. Tyle przed odsłuchem...
...a po odsłuchu? Kolorowo nie jest. Przeróżne style w standardowej dla TyDiego obudowie dźwiękowej. Uniesień melodycznych jednak tu nie zaznamy. Sporo dubstepu, którego nie traktuje nawet jako muzykę, dużo uwaga skupia się na technice ogólnie. Nie pierwszy raz w tym roku, podobny problem miałem z oceną Eco czy Andrew Bayera. Trzeba też oddać TyDiemu, że spartaczył sporo dobrych hitów - na czele z moim ulubionych utworem roku 2010 Vanilla, nie pomijając też Acting Crazy, któe w wersji California Club Mix mnie roznosi. Stęskniłem się za słodkim vocalem Meighan Nealon, dlatego słabiutki utwór Criminal również in minus. Dobrze natomiast wypadły samodzielne kompozycje - z Sex, Lies & Still Obvlivious, Out In The Cold oraz ambientowym Ariana na czele. Zaskakująco dobrze wypadł też wokal Audrey Gallagher.
Spojrzeniem już na cały album - jest ledwie średnio. Zbyt urozmaicone i wydumane produkcje, przeplatane kilkoma bardzo przyjemnymi propozycjami. Australijczyka stać na dużo więcej. Out In The Cold, World's Apart i Ariana to moje prywatne podium. Na pewno są i tacy, którzy stwierdzą, że to geniusz i najlepszy album ubiegłego roku - niewątpliwie można mieć i takie zdanie, ocena tego krążka to tylko gust i nasza otwartość na inne style. Moja - jest duża, ale w kierunku konkretnym a nie tak wyimaginowanym, jak przedstawił nam to TyDi. Ocena: 7