Mam ogromne niestrawności po przesłuchaniu tego albumu. Po S8 and Tab oczekiwałbym czegoś lepszego. Marniutko.

To już nie Ci sami Finowie co kiedyś , nie ma w tym albumie nic nadzwyczajnego i zachwycającego , za to mamy typowo popowe wokale , ogólnie spodobały mi się 3 numery , które i tak już wcześniej znałem , totalnej kompromitacji dzięki temu nie ma , ale i tak jest bardzo słabo.

Wahałem się czy czy w ogóle komentować ten album... ale się skuszę... niestety.
Pierwsze trzy utwory, które otwierały promocję albumu były genialne. Mam na myśli Black Is The New Yellow, Mercy i Irufushi . Szczególnie ta ostatnia produkcja wróżyła genialny album, który miał konkurować z Phantasmą Leona Boliera. Świetne połączenia progressive'u z upliftem, masakrycznie piękne melodie i świetny wokal Jana Burtona składały się na preview, jakiego nie miał żaden album. Niestety kiedy pojawiły się sample, było już wiadomo, że nie będzie tak kolorowo. Z nowości zachwycił mnie jeden utwór, mianowicie My Enemy. Wokal Julie też nie specjalnie przypadł mi do gustu, ale w tym utworze brzmi nawet konkretnie, choć Dub Mix by się niewątpliwie przydał. Ale co najważniejsze, nuta trzyma genialny klimat, co potwierdził występ A&B w Gdańsku, gdzie panowie Paavo i Tony zaserwowali nam ten utwór, a wtedy tłum oszalał, a ja osobiście dostałem ciarek na plecach Przepiękna melodia
Album otwiera Slow To Learn. Włączam... mówię sobie "o... genialny bassline, pewnie jeb*ie powerem bo breaku"... a tu... tylko bassline się wyróżnia. Brakuje konkretnego przyje**nia melodią, która powodowała by szybcie bicie serca.
Na uwagę zasługują jeszcze Good Times i Bliss, choć rewelacji nie ma... to takie typowo upliftowe, anjunowe utwory bez żadnej innowacyjnej myśli.
Perfect Day, Empire i Free Love po prostu ssą... z góry do dołu zje**ne utwory.

Ogólnie album nie jest zły, ale spodziewałem się o wiele wiele wiele więcej. Szkoda, że najlepsze utwory znaliśmy dużo wcześniej, bo to spowodowało małe zniesmaczenie po przesłuchaniu "krążka".

01. Slow To Learn feat. Jan Burton - 8/10
02. Empire feat. Jan Burton - 3/10
03. Black Is The New Yellow feat. Anton Sonin 9/10
04. My Enemy feat. Julie Thompson 9,5/10
05. Perfect Day feat. Alyna 2/10
06. Eternal Sequence 5/10
07. Good Times feat. Betsie Larkin 7/10
08. Mercy feat. Jan Burton 10/10
09. Irufushi 10/10
10. Bliss 7/10
11. Free Love feat. Jan Burton 1/10

Ten album zupełnie mi nie leży.

Cytat:

Szkoda, że najlepsze utwory znaliśmy dużo wcześniej, bo to spowodowało małe zniesmaczenie po przesłuchaniu "krążka".

100% racji.

Pewnie nie wszyscy się z tym zgodzą ale jak robi się album to lepiej wydać utwory premierowo, a dopiero potem w kolejnych etapach wypuszczać epki z remixami wykonawców.

Zapoznałem się z zawartością kilku albumów w tym roku i ten uważam za najgorszy spośród wszystkich, które miałem okazję przesłuchać.

Generalnie nie przywiązuję zbytniej uwagi do albumów bo wiem, że jest to zazwyczaj materiał słabszy od wydawanych singli. Mam jednak nadzieję, że Super8 & Tab nie będą teraz robić samych wokalnych singli (nie mam tu na myśli pociętych wokali) - jak kilku wykonawców którzy uderzyli w sam wokal - i że wrócą do dawnego produkowania tak jak robili to dotychczas.

W tym roku Super8 and Tab niczym mnie nie zachwycili, oby nastepny rozpoczął się wydaniem czegoś konkretnego.