Ashley Wallbridge bardzo wcześnie rozpoczął karierę DJ-ską. Znany jako bardzo uzdolniony młodzieniec, który identyfikując się fałszywym dowodem, wygrywał konkursy DJ-skie przeznaczone dla pełnoletnich uczestników. Jako 16-stolatek, Ash prezentowany był na antenie Radia 1 obok takich gwiazd jak Fergie czy Dave’a Pierce’a. Równocześnie grywał w jednym z super klubów w Newcastle – IKON, dla ponad 2500 ludzi. Wiek dla niego nie miał większego znaczenia, gdyż w roku 2008 skierował swoje kroki ku produkcji i to na światowym poziomie – zapewne słyszeliście już kilka z nich.



"I Believe" znalazło się w pierwszej dziesiątce notowania Beatport, w dziale "Trance”, podobnie było z "My Blood”, natomiast "New Moonlight” osiągnęło pozycję #1 podczas autorskiej audycji Ferrego Corstena: "Corsten’s Countdown”. Dalej można wymienić "Spirits” (także świetne notowania na Beatport.com), które znalazło się w The Epic DjTunes Top 10. Rok 2008 okazał się bardzo pracowity dla Ashley, gdyż oprócz wcześniej wspomnianych produkcji, wydał jeszcze 20 innych.


Początek roku 2009 pokazał wielkość Ash, a to za sprawą utworu „Harrier”, które wspięło się na szóstą pozycję najchętniej kupowanych kawałków na Beatporcie. Ten sam kawałek został wybrany numerem jeden przez Markusa Schulza, na wydawanej regularnie przez Armadę kompilacji z cyklu "Global DJ Broadcast Top 10”. Podążając tym samym śladem, natychmiast pojawia się wydawnictwo zatytułowane "Overture / Spitfire”, która także zagościło w pierwszej 20-tce na Beatporcie oraz znalazło swoje miejsce w kwietniowym wydaniu "Global DJ Broadcast Top 10”. Było również grane podczas przeróżnych audycji radiowych, prezentowanych przez DJ-ską elitę.

Obecnie Ashley rozpoczął podróżowanie, a rozpoczął je od imprezy w Sousse (Tunezja). W efekcie zwiększyło się zainteresowania jego osobą w UK, Francji, Chinach, Stanach Zjednoczonych i wielu innych krajach. Andy Moor podczas wywiadu dla DJ Magazine, nazwał Ash producentem roku 2008, a nie tak dawno danceradio.gr przyznało mu miano "Producent Miesiąca”!

Koniec kwietnia to kolaboracja Ashley z wcześniej wspomnianym Andy Moorem oraz wokalistką Meighan Nealon! Utwór "Faces”, bo o nim mowa, przykuł ogromne zainteresowanie, kiedy to Ash i Gareth Emery zagrali go podczas jubileuszowego wydania "A State Of Trance #400”. Od tego czasu kawałek wybrany został jako Web Vote Winner podczas audycji Above & Beyond – "Trance Around The World”, jak również otrzymał miano Future Favorite na łamach ASOT’a. Wydanie "Faces” zostało zaplanowane na 29 czerwca, czyli za nieco ponad trzy tygodnie. Znajdziecie tam wersje Original Mix, Dub Mix oraz Tenisha Remix.

Reasumując poczynania tego młodzieńca, można zauważyć, ze mimo krótkiego doświadczenia w branży, bardzo dobrze sobie radzi, a do tego pozytywnie zaskakuje. Myślę, że dopiero się rozkręca, a w niedalekiej przyszłości pokaże na co go stać. Czekamy z niecierpliwością! ;-)



Dykografia:


Ashley Wallbridge – Captive (Radio Edit, Original Mix) [Dark Bird Records, 2008]
Ashley Wallbridge – Definitive Volume 1: Reker / Spirits [Auryn Music, 2008]
Ashley Wallbrige – Definitive Volume 2: T.K.O / Mosquito [Auryn Music, 2008]
Ashley Wallbridge – Definitive Volume 3: New Moonlight / Omega Master [Auryn Music. 2008]
Ashley Wallbridge featuring Meighan Nealon – I Believe (Original Mix, Gareth Emery Radio Edit, Gareth Emery Remix, Sied van Riel Remix, Gareth Emery Dub) [Lyon Echo, 2008]
Ashley Wallbridge – Livian (Original Mix, Groove Garcia Remix) [Evolution Recordings, 2008]
Ashley Wallbridge & Meighan Nealon – My Blood [Auryn Music, 2008]
Ashley Wallbridge – Adiction / Forget Life [4Play Trax, 2008]
Ashley Wallbridge – The Epic (Original Mix) [Dark Bird Recordings, 2008]
Ashley Wallbridge – Temptest (Original Mix) [Bonzai Trance Progressive, 2008]
Ashley Wallbridge – The Embrace (Original Mix, Aurosonic’s Waiting For Sunrise Mix, DJ Cosmo Mix) [Dark Bird Recordings]
Ashley Wallbridge – Jarhead (Original Mix) [4Play Trax, 2008]
Ashley Wallbridge – Definitive Volume 4: Grandcentral / Harrier / Spiritual Return [Auryn Music, 2009]
Ashley Wallbridge – Definitive Volume 5: Overture / Spitfire [Auryn Music, 2009]
Ashley Wallbridge – Masquerade (Original Mix, Nifra Remix) [AVA Recordings, 2009]
Ashely Wallbridge featuring Meighan Nealon – More Blood Remixes (Ferry Tayle Remix, tyDi Remix, Alex Lamb Remix, Lost Stories Remix) [Auryn Music, 2009]
Ashley Wallbridge vs Andy Moor featuring Meighan Nealon – Faces (Original Mix, Dub Mix, Tenisha Remix) [AVA Recordings, 29.06.2009]

Produkcje pojawiły się m.in. na poniższych kompilacjach:


Best Of Bonzai Trance Progressive 2007-2008 [Music Worx, 2008]
NRJ Extravadance Vol. 6 [Bonnier Amigo Music Denmark, 2008]
Tone Diary Presents Ukraine [Tone Diary Recordings, 2008]
A State Of Trance 400 – The Celebration Edition [Armada Digital, 2009]
A State Of Trance Radio Top 15 – May 2009 [Armada Digital, 2009]
Armada Sessions April 2009 [Armada Digital, 2009]

Jeden z panów, który sprawił, że słucham trance takiego, jaki słucham. Jego początki były niesamowicie obiecujące: gdybym miał wymieniać jego dobre utwory to wymieniłbym wszystkie, kończąc na Definitive Volume 6 - ze wskazaniem na klimat (Masquerade, New Moonlight, Spirits), energię (Harrier, Addiction, Jarhead) czy oryginalność (Forget Life, Epic). Szczytem wszystkiego jest My Blood, które w remiksie Lost Stories jest dla mnie jednym z hymnów trance i pokazaniem siły breakdownu. W każdym jego utworze można było odnaleźć coś ciekawego, coś, czym kusił do dalszego słuchania. Wydawać by się mogło, że ma niesamowite poczucie trance'owego klimatu łączonego z lekko house'owymi beatami. Niestety, nadszedł komercyjny sukces "Faces" i Ashley stał się gwiazdeczką, przydupaskiem Armady. Po "ATMAN" nie usłyszałem od niego żadnego dobrego kawałka - nie licząc Chimery. Poszedł w banał. Zaczął robić album, ale wygląda na to że album będzie tylko lelum polelum po jego najnowszym pomyśle na muzyke - znamy do tej pory trzy utwory (Liquid, Moonlight Sonata, JYNX) i wszystkie one razem wzięte nie mogą się równać z dowolnym wcześniejszym singlem Ashleya. Wokalowo również się opuścił, "Walk on Water" to nudna progresywna szmira jakich mało. Modle się, żeby facet wrócił do tego, co robi kiedyś, ale nawet moje głupie pytanie na FB "czy na albumie będzie coś w stylu starszych utworów" (po ENG oczywiście) zostało najzwyczajniej w świecie usunięte. Facet skupił się na eventowaniu i klejeniu nudnego podcastu, a tworzenie utworów zostawił na koniec... Czego efekty widać - dwie zeszłoroczne EPki można by połączyć w jeden, i tak słaby kawałek, a tegoroczny albumowy stuff to resztki po "Chimerze" (którą gorąco polecam w Intro Mix, niesamowita sprawa). Mam nadzieję, że to się jeszcze zmieni.